Dürüst olmayan kaybeder.
Her gün birşeyini birgün herşeyini. Duyulmuş klasik cümledir fakat anlamak istememekte ısrarcı olan insanoğlu. İnsanlığını kaybettiği gibi bir gün kendine kaybedip kendine yabancı olacağının farkında değil.
Duygularda dürüstlük. Hissetmediğin bir duygunun yalanını konuşup o duyguyu varmış gibi hissetirmemek lazım. Duygunun dürüstlüğü mü olurmuş, olur efendim. Söylenen sözlerin dürüstlüğü, doğruluğu, gerçekliği, mizahı oluyorsa duygularında dürüstlüğü vardır.
Bir köpeği sadece evde bekçilik yaptığı veya tavukları koruduğu için ona ilgiyi, sevgiyi, şevkati bu yüzden gösteriyor olmamak lazım. Herşey bir çıkar uğrana mı artık bu dünyada. Evde yalnızlığını paylaştığı için seviyorsun yoksa bir kediyi. Bir arkadaşını en kötü gününde sana teselli verdiği için mi hala dost kalıyorsun ona dosttun gibi hissettiriyorsun? Neden?
Ne kadar dürüst kaldık duygularımızda?
Hiç karşılık beklemeden sevebildin mi mesela?
Kafamın içinde binlerce duygu dürüstlüğü bozmayı bekleyen. Bir gerçek var beni dürüstlükte tutmaya iten. Bende değişip dürüstlükten vazgeçmeli miyim acaba? Yoksa herşeye rağmen direnmeli miyim, bu yalancı dünyaya veya insanlara?
Herkesleşmemek lazım aslında direnmek lazım herşeye. Bazı konularda vazgeçmemek lazım. Vazgeçersek, vazgeçersen, vazgeçersem kim sahip çıkacak dürüst duygulara.
Her gün bir duygunun duruluğunu kaybederiz, bir gün bütün duyguların temizliğini kaybetmiş oluruz. Vazgeçme...
Umut gök yüzünde sabaha karşı beşte
46'lık düşüncelerden sevgilerle..