Hayatın büyük bir alma verme dengesi olduğuna inanmakta haksız değil insan. Birine zaman ayırıyorsa anlaşılmayı, birini seviyorsa sevilmeyi, birinin yanında duruyorsa zor zamanında yalnız bırakılmamayı bekliyor. Belki de bütün bunlar, insan olmanın en doğal beklentileri.
Ama hayatın tuhaf bir tarafı var.
Bazen insan, kendisine verilen her şeyin ardında bir beklenti aramaya başlıyor. Birinin neden aradığını, neden sorduğunu, neden yanında durduğunu merak ediyor. Bir iyiliğin arkasında başka bir iyilik, bir sevginin ardında başka bir hesap var mı diye düşünüyor.
Çünkü insan, en çok da kendisini bir zamanlar karşılıksız sevdiğini sandığı insanların yanında yoruluyor.
Bir süre sonra gelen her güzel sözün devamını, her yakınlığın karşılığını, her ilginin bir gün kesilecek olmasını bekliyor. Sevilmek bile insanın içinde bir tedirginlik yaratabiliyor.
Oysa bazı insanlar gerçekten yalnızca sever.
Ne işe yaradığınla, ne verebildiğinle, ne kadar güçlü olduğunla ilgilenmeden... Hayatında neyi çözdüğüne, hangi kapıyı açtığına, hangi yarayı sardığına bakmadan.
Sadece sen olduğun için.
Belki de insanın en çok unuttuğu şey bu. Bir başkasının hayatında bir işe yaramadan da kıymetli olabileceği. Her zaman güçlü, neşeli, faydalı, ulaşılabilir ya da verici olmak zorunda olmadığı.
Çünkü karşılıksız sevgi, insanın hiçbir şey vermediği bir yerde bile sevilmeye devam edebileceğini hatırlatıyor.
Ve bazen bu hatırlayış, insanın yıllardır taşıdığı bütün yorgunluktan daha ağır bir şeyi hafifletiyor.
İnsan yeniden güvenmeyi öğreniyor. Birinin yanında kendisini kanıtlamak zorunda kalmamayı, sessiz kaldığında da unutulmamayı, iyi olmadığı zamanlarda da terk edilmemeyi...
Belki de hayatın gerçek zenginliği, birilerinin bize ne kattığından çok, onların yanında kendimizden ne eksiltmek zorunda kalmadığımızda saklıdır.
Çünkü bazı insanlar hayatımıza bir şey vermek için değil, bizden bir şey beklemeden de sevilebileceğimizi göstermek için girer.
Ve insan, bazen bütün ömrünü biriktirdiği karşılıkların arasında, karşılıksız bir sevginin verdiği huzuru arar.